interpersoonlijke psychotherapie (IPT)

Interpersoonlijke psychotherapie (IPT)

Interpersoonlijke psychotherapie is vooral effectief gebleken in de behandeling van depressieve stoornissen. Daarnaast zijn er in toenemende mate publicaties waarin de effectiviteit van IPT wordt aangetoond bij eetstoornissen als bulimia nervosa, posttraumatische stressstoornis en bij patiënten met verslavingsproblematiek. Interpersoonlijke psychotherapie richt zich op het sociale gedrag in het heden (dat mogelijk voortkomt vanuit het verleden) en de manier waarop patiënten met stresserende situaties omgaan. De patiënt krijgt uitleg over hoe zijn gedrag de ziekte instandhoudt en mogelijk verergert. Samen met de patiënt wordt een behandelfocus gekozen. De vier behandelfocussen waaruit gekozen kan worden bij IPT zijn; rouw (in geval van een redelijk recent overlijden), rolverandering (bijvoorbeeld bij verandering in gezinssituatie of werksituatie), interpersoonlijk conflict (bijvoorbeeld conflict tussen partners) en interpersoonlijke sensitiviteit (bijvoorbeeld wanneer iemand in contact met andere voortdurend tegen hetzelfde aanloopt bij zichzelf).

Naast individuele IPT is het ook mogelijk om IPT in groepstherapievorm (IPT-g) te krijgen. Meer informatie over IPT-g is te vinden in deze te downloaden folder.